محفل، وب‌نوشته‌های متین خسروی

محفلی برای چند دقیقه نشستن، در میان روزمرگی‌هایمان...

محفل، وب‌نوشته‌های متین خسروی

محفلی برای چند دقیقه نشستن، در میان روزمرگی‌هایمان...

آخرین نظرات
  • ۲۲ آبان ۹۶، ۲۰:۳۹ - امیرمحمد البرزی
    :-|
  • ۲۲ آبان ۹۶، ۱۵:۰۲ - دفتر شما
    موافقم

احتمالاً داستان خاله‌خرسه را شنیده‌اید؛ خرس مهربانی که می‌بیند مگسی روی بینیِ دوستِ به خواب رفته‌اش نشسته. نگران از این که مبادا مگس، دوستش را اذیت کند، سنگ بزرگی را بر می‌دارد و روی مگس می‌کوبد. از سرنوشت مگس خبری نداریم اما احتمالاً بینی مذکور (به انضمام صورت) له شده‌باشد.

‌ 

از زمانی که نوبل پزشکی سال ۱۹۵۰ به افتخار کار روی هورمون‌های غده‌ی آدرنال (خصوصاً کورتیزول) اهدا شد، داروهایی تحت عنوان کورتیکواستروئیدها معجزه‌گر شدند. داروهایی که شاید سردسته‌شان کورتون، و (به شکل وحشتناکی) یکی از معروف‌ترینشان دگزامتازون است.

چیزی نگذشت که اثرات مخرب این داروها شناسایی شدند. عوارضی که روز به روز بیشتر تنوع و پیش‌بینی ناپذیریشان را نشان می‌دهند و به نوعی امروز تجویز سیستمیِ این داروها (مانند تجویز خوراکی یا تزریقی) در موارد بسیار خاصی توجیه‌پذیر است.

اما معجزه‌ی دیگری از پسِ این ظهور و افول به وجود آمد: داروهای ضد التهابیِ غیر استروئیدی (NSAID) که شاید معروف‌ترین‌هاشان آسپرین، ایبوپروفن، ژلوفن، و ناپروکسن باشد.

کمتر کسی‌ست که با این داروها آشنا نباشد: هر نوع درد و ناخوشی‌ای غالباً به این‌ها ختم می‌شود. خصوصاً کسانی که دچار سردردهای مکرر هستند، خانم‌هایی که درگیر درد قاعدگی هستند، یا بسیاری از آقایان مبتلا به کمردرد.

چیزی که در مورد NSAIDها مطرح می‌شود این است که "بی‌خطر" هستند:

در مقایسه با استروئیدها، بله! یک نوبت تزریق دگزامتازون (یا چند نوبت کورتون) ممکن است موجب شکستگی سر استخوان ران شود که بهترین حالتش، گذاشتن پلاتین، و (احتمالاً) بدترین حالتش مرگ است. NSAIDها این را ندارند.

اما مسئله جای دیگری‌ست:

‌ 

اگر استروئیدها خطرناک شناخته‌شدند، به دلیل عوارض فوری آن‌ها بود

مسکن‌های غیراستروئیدی، عوارضی به همان نسبت شدید دارند؛ اما در دراز مدت

‌ 

تحقیقات و گزارش‌های گسترده‌ای در مورد آسیب‌های بلندمدتِ ایبوپروفن، آسپیرین، ژلوفن، ناپروکسن، و دیکلوفناک خوراکی وجود دارد. به طور خلاصه، این داروها دو آسیب خاص می‌زنند:

  • آسیب به کلیه و کاهش عملکرد آن (که در میان‌سالی خطر مشکلات کلیوی را چندین برابر می‌کند)
  • ایجاد زمینه برای زخم‌های معده

‌ 

کابوس تالیدوماید، همچنان نقل محافل داروشناسان و پزشکان است: دارویی که برای کاهش حالت تهوع خانم‌های باردار تجویز می‌شد. بسیار خوب عمل می‌کرد؛ مشکلی نبود، جز یک چیز: اکثریت قریب به اتفاق این کودکان، پس از زایمان مشکلات و ناهنجاری‌های بسیار شدیدی داشتند که شایع‌ترینش، نداشتن یا بسیار کوچک‌بودن دست و پا بود.

مشکلی، به دلیل عوارض جانبیِ بلندمدت.

مسکن‌هایی مانند ژلوفن، ایبوپروفن، ناپروکسن، یا آسپرین، به خوبی درد را مهار می‌کنند. اما این خرس‌خاله‌ها به همین شدت (و با همان مکانیسم) کلیه، معده، و سیستم قلبی-عروقی ما را آسیب‌پذیر می‌کند.

شاید بعضی درمان‌های خانگی (مثل دوش آب گرم) بتواند با عوارض کمتری دردمان را تسکین دهد.

‌ 

   *مطلب مرتبططب مکمل؟ گیاهی؟ سنتی؟ جایگزین؟ و ما چه باید بدانیم؟

‌ 

*اگر تمایل دارید، برای دیدن فهرست مطالب «انسان، سبک زندگی، فناوری و سلامتی» اینجا را کلیک کنید.

  • ۹۶/۰۸/۲۹

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی